yavaştan

öğle yemeğini yedikten sonra tam değilde, sonra zaman ilerlemeye başlıyor ya, bir yavaş ilerliyor, bir hızlı ilerliyor, bir hiç ilerlemiyor gibi, sonra yine yavaş ilerliyor, ilerliyor mu ilerlemiyor mu zaman belli değil nese işte biraz zaman sonra yemekten bir uykum geliyor, zaman mekan kavramlarını karıştırıyorum, da vinci gelse ortak taksi plakası alalım kiraya veririz dese, yok ben taksitle ev kredisine girdim kalsın, gelecek yaz belki diyecek gibi oluyorum. yani biraz aklım şeşemiyor beşi. işte o zamanlarda başımı koyacak bir omuza değil de, bir roberta di camerino'nun bagonghi'sine ihtiyaç duyuyorum. masrafdan kaçınmamış kadifenin sıcaklığına bürünmüşsün ya, sanki çok tanıdık bir tablo yada bir film gibisin, ama ismin aklıma gelmiyor şu an.